REACTIES & RECENSIES:

 

..Ik heb al een aantal verhalen gelezen en ondanks het feit, dat ik niet zo’n intensief muziekleven heb gehad als jij, zijn er zoveel herkenningspunten in jouw verhalen. Het leest lekker weg en vind het heel bijzonder dat je zo openhartig bent en ons een kijkje gunt naar de ‘andere kant’ van Ron Bijtelaar.Ik vind het dan ook niet echt een boek maar meer een emotionele kijkdoos, waarbij je elke keer weer wat anders ziet...”

(Harry Zomerhuis/15-07-2004)

===========================================================================

 

...Goed boek hoor!!!Ik weet niet WIE het record heeft, maar ik heb ‘m verleden week in één dag uitgelezen. Als ik dat allemaal zo lees: bah joh! Wat een tuig loopt er rond. Dat gevoel zullen wel meerdere mensen hebben na het lezen van jouw boek....

(John de Bruin/10-08-2004)

===========================================================================

 

“...Hoe kan iemand die zo goed gitaar speelt ook op dezelfde manier schrijven. Een pracht boek met veel gevoel geschreven en zeker ook interessant vanwege de vele feiten. Als ‘Nederbeat’-liefhebber ben ik heel blij met dit ‘document’en ik ben er trots op dat RondeByt mij heeft uitgekozen om het te produceren..”

(Wijnand van de Meeberg/16-08-2004)

===========================================================================

 

“Beste Ron, proficiat met je website en uitgave van je boek. Het ziet er allemaal professioneel uit!”

(Alfons Lahaye/18-08-2004)

===========================================================================

“Ik ben zelf ook een kind van de jaren 60 en kan mij jou herinneren als bassist van The Hunters. Leuke site...”

(Anton van Kaam/23-08-2004)

===========================================================================

 

“De auteur speelde als basgitarist/gitarist in The Hunters, Blue Diamonds, Ginger Ale en ZZ & de Maskers. De auteur (geboren 1948) kijkt een tikkeltje bedroefd terug naar beroeps- en muzikantenverleden en draagt dit boek op aan zijn kleindochter. Pretentieloos Kasteelroman-boek dat lekker weghapt op het strand. Geharde bandleden zowel als aanstormend talent zullen om beurten een grijns en een frons niet kunnen onderdrukken. Ron is er niet rijk van geworden en verbaast zich al terugziend op alle valse beloften die hem zijn gedaan. We praten over polkakop-haardracht, stropdasjes en colbertjes, muziekwinkels, bromfietsen, ouwe auto’s, glorieuze optredens en verdampte illusies. Lekker lezen/grote letters/lach/traan!

(Uit maandblad “Gitarist” van september 2004)

===========================================================================

 

Purmerender stelt veertig jaar rock-n-roll te boek. Ron Bijtelaar wil niet omkijken in wrok....Het leest weg als een spannend jongensboek...

(Uit “Noordhollands Dagblad” van zaterdag 28-08-2004)

===========================================================================

 

“Je boek inmiddels ontvangen en in één ruk uitgelezen; leuke verhalen, heel herkenbaar, kortom smullen! Waren leuke tijden.....”

(Dick Zuydwijk/05-09-2004)

===========================================================================

 

Ron Bijtelaar bas/solo-gitarist heeft een prachtig boek geschreven over zijn muzikale loopbaan. Onder de titel: " Ik heb ze nooit meer terug gezien ", graaft Ron in zijn verleden, met een aantal bijzonder leuke verhalen / annekdotes over zijn medemuzikanten.

Ron vertelt de waarheid, in tegenstelling tot zijn muzikale vrienden die er wel "rijk" van zijn geworden, nou ja rijk....?

Ron was -zo verklaart hij- vaak te goedgelovig, en zijn hem vaak dingen beloofd die nooit zijn nagekomen. Maar aan de andere kant is Ron best wel weer trots op de dingen die hij heeft meegemaakt. Lees de verhalen over De Maskers, F.B.I, Jan Akkerman, Bootleg Doors, Penny Lane, Hunters, Breakaway, Ginger-Ale, Johnny & the Cellar Rockers, Jet Harris, en de Blue Diamonds. Opa, en ex-ambtenaar Ron "De Byt" Bijtelaar, heeft met zijn boek een lekker, vaak ontroerend verhaal geschreven; ik heb het in een keer uitgelezen, en daarom vind ik dit boek dan ook een aanrader! Muzikant of geen muzikant een ieder ondekt zichzelf in " Ik heb ze nooit meer terug gezien"

Dick Zuydwijk.

(recensie op www.indodick.web-log.nl /05-09-2004)

===========================================================================

 

Ron Bijtelaar, (bas) gitarist van vele (Nederbeat) bandjes als The Hunters, The Blue Diamonds en ZZ and the Maskers, heeft zijn levensverhaal opgeschreven. Een verhaal dat begint tijdens de opkomst van de Rock and Roll in Nederland (de kleine Ron die zijn radio ombouwt tot versterker) tot anno 2004 (Opa Ron 'still alive and kicking' op het podium). Dat in de tijd daartussen op zijn zachts gezegd het één en ander gebeurt is in zijn actieve muzikale leven, verraadt de titel; "Ik heb ze nooit meer terug gezien." We hebben het dan vooral over de teleurstellingen in "vriendschappen" waar de 'muziekbiz' bekend om staat. Als een rode draad door het verhaal loopt de liefde voor de ultieme en onbereik-bare (bas)gitaar. 

Het verhaal van Ron is veel meer dan een verhaal over de liefde voor gitaren. Het is een openhartig boek over de maatschappelijke strijd van iemand die eigenlijk gewoon lekker muziek wil maken met vrienden. De passie voor zo'n gitaar is belangrijk in dat streven. Vijftigers/zestigers, die ook uren voor etalages met daarin "fiesta rode Fenders" hebben gestaan, zullen veel herkennen in dit boek....”

(recensie op www.gitaarnet.nl /10-09-2004)

===========================================================================

 

Beste Ron,

Zaterdag heb ik een exemplaar gekocht.Ik heb in een teug al een aantal hoofdstukken verslonden, na er eerst even nieuwsgierig in te hebben gebladerd.

Ik ervaar een hoop herkenbare situaties uit je boek en dat doet me deugd. Het is alsof ik een stukje van mijn eigen biografie lees. Je hebt het eerlijk en erg "toegankelijk" geschreven. Het boek nodigt uit om in een keer te worden uitgelezen. Vanavond in bed gaat ie beslist mee! Kortom: Mijn complimenten voor dit stukje levenswerk.

(Hans Beernink/20-09-2004)

===========================================================================

 

Beste Ron ,

Allereerst hartelijk gefeliciteerd met je verjaardag man.Ik hoop dat je een fijne en gezellige dag hebt. Mooi he, een klein dochter.Ik heb er 3 en ben ook een trotse Opa.

Je boek is fantastisch, ik heb hem in een ruk uitgelezen. Heel herkenbaar en ik heb er al het een en ander van opgestoken. Prachtig eerlijk boek.Ondanks de tegenslagen toch positief blijven,petje af.Is ook mijn instelling Ron. Ik hoop je snel eens te ontmoeten bij een optreden. We hebben trouwens bij elkaar in de buurt gewoond.(Iepenplein).

Ging op school in de Smitstraat.

(Kick Oort/20-09-2004)

===========================================================================

 

Ron Bijtelaar was in de jaren zestig bassist van The Hunters, de groep met Jan Akkerman, die een grote hit scoorden met Russian Spy and I. Na enkele singles was het gedaan met de groep en begon voor Bijtelaar het gebruikelijke hoppen van band naar band...........

Toerde in de jaren negentig de wereld rond met The Bootleg Doors.

Om zijn kleindochter te laten weten hoe opa heeft geleefd, heeft hij zijn memoires op schrift gesteld.......

Bijtelaar neemt absoluut geen blad voor de mond........

Ron Bijtelaar krijgt, juist als hij de muziek vaarwel wil zeggen, een telefoontje van “ZZ & de Maskers”. Zo beleeft hij toch nog iedere week weer ergens in de provincie de euforie van een toegift.

(Uit tijdschrift “FRET” van oktober 2004/ Jan van der Plas)

===========================================================================

 

Hallo Ron,

Ik heb met veel belangstelling je boek gelezen en ik moet je zeggen het boeide vanaf het begin tot het einde. Ik speel zelf niets maar ben gek van alles wat met Shadows-muziek te maken heeft.Ik ga al jaren naar iedere meeting in binnen en buitenland en heb zo ook al heel wat mensen en bandjes leren kennen en zoals je in je boek beschrijft heel wat bandjes en de bezettingen daarvan zien veranderen en verdwijnen. Dit speelt zelfs nu nog bij The Shadows waar Cliff Hall plaats moet maken voor Warren Bennett. Ik heb zaterdag met Cliff daarover gesproken en ook hij was diep teleurgesteld.

Zaterdag ga ik met mijn vrouw naar Leiden waar jullie optreden en ik kijk er al lange tijd naar uit! Veel succes bij ZZ en de Maskers.

Nog hartelijk dank voor dit leesvoer. Ik heb er echt van geleerd.

Wat zal Susana hier later over ,,opa,, van genieten!

(Ruud Lans/21-10-2004)

===========================================================================

 

Hallo Ron,

Ik vond het leuk jouw naam tegen te komen op het internet en ik heb je zelfs - terwijl ik je niet herkende -  met de Maskers zien optreden. Wij hebben enige tijd gespeeld in The Rhytmics, daarna ging jij naar The Hunters en enkele maanden later was ik weer met Rick v. Lobberegt herenigd in Obsession. Deze band speelde en oefende regelmatig in Ficadas en tot aan mijn diensttijd was ik basgitarist van deze groep. Helaas moest ik door die

diensttijd stoppen met de muziek en ben daarna zeer actief in het onderwijs geweest.

Ik weet nog goed dat ik in de tijd dat we samen speelden geen goede spullen had. Ik speelde zelfs een tijdje bas op een gewone gitaar tot wanhoop van jou (terecht natuur-lijk).Maar ja toen was er weinig geld te besteden. Optredens in Betondorp en in Ficadas staan me nog bij.

We zijn nu zo'n 40 jaar verder. Ik speel af en toe nog wat voor mezelf en heb drie jaar geleden een Fender Statocaster aangeschaft en een Vox Valvatronix versterker. Dat kon ik mij vroeger niet permitteren.

Ik ben nog steeds heel geïnteresseerd in muziek en ik ben benieuwd naar je boek. Dat ga ik zeker lezen.

groetjes,

(Chris Veenstra/26-102004)

===========================================================================

 

Beste Ron!!!

Ik probeerde recent in contact te komen met de manager van The Shadows, e.e.a. in verband met de organisatie van een bijzondere happening begin volgend jaar. Via allerlei contacten en uiteindelijk via het WorldWideWeb kwam ik terecht bij de voorzitter van de ICRM (International Cliff Richard Movement) Harry de Louw. Hij vertelde mij bij toeval dat hij jou kende en zei bovendien dat jij een boek hebt geschreven. Ook verwees hij mij naar jouw website.

Nu je zult begrijpen dat ik daar ogenblikkelijk ben gaan kijken.... En ja hoor, na een periode van ruim 20 jaar tref je opeens foto's en verhalen aan. Opeens zijn daar weer die beelden van Hattrick (samen met jou en Seral Marcelis), een periode waar ik overigens nog steeds met veel plezier op terugkijk. Heb toevallig kort geleden weer een aantal songteksten uit die tijd teruggevonden. Heel leuk allemaal!! Ik wil je van harte complimenteren met deze site.

Ron, ik zou het erg leuk vinden als we elkaar weer eens een keertje kunnen treffen om vooral bij te praten.

Met vriendelijke groet,

(Rob van Grieken/27-10-2004)

===========================================================================

 

Hallo Ron,

Ik hoop ooit nog een keer foto's te maken van The Hunters want "Russian Spy And I" blijft mijn favoriete Nederpop nummer. Dus wie weet ooit nog eens een reunie.

Mijn complimenten voor je boek. Heb het met veel plezier gelezen.

Groeten Hilco.

(Hilco Arendshorst/18-11-2004)

===========================================================================

 

HalloBijtkomiktochverdommeookvoorindatboekieBenbeschikbaaralsjemetdeverfilmingbegintEn

jeweethet:eenseenartiestaltijdeenartiestWegaansnelweereensetenmetelkaarZetditffopjesite

Takecareandbyebye

(Han&Boukje Geerenstein/ www.contekst.nl )

===========================================================================

 

Beste Ron,

Ik een bezoek gebracht aan jouw website die ik heel leuk vond. Ik heb je boek inmiddels besteld, dat ik binnenkort toegestuurd zal krijgen.

Op 25 september 2004 zag ik je nog bezig met ZZ en de Maskers in 'DE BEATNIGHT" in Horst-Sevenum en ik moet zeggen dat je weer zeer goed op dreef was met de Maskers. Vokaal doe je het altijd erg sterk en vooral je versie van "Temptation" in de Everly Brothers stijl deed het voortreffelijk. Toen ik de kleedkamer in kwam waren de Maskers en Ron Bijtelaar alweer verdwenen en kon ik je boek daar niet kopen. Vanaf 1966 sinds ik "Russian Spy and I" hoorde van The Hunters volg ik je al zo'n beetje. Van de week nog eens die oude LP op Universal gedraaid uit de 80er jaren die je eens ooit gemaakt hebt.

Ook ijzersterk vond ik het toen je deel uitmaakte van SHADOW FACTION. Nog nooit was het vertoond dat een band vele vokale Shadows-nummers bracht zoals "Don't make my baby blue" "Mary-Anne" etc..

In het verleden in de 70er jaren heb ik je ook nog eens bezig gezien met The Hunters op een Cliff Richard and Shadows Meeting, nog ten tijde van Ton Verhagen en dat was ook erg goed.

Met plezier draai ik nog vaak mijn oude Hunters singles en ik denk dat je er wel trots op kunt zijn dat je deel hebt uitgemaakt van zoveel bekende groepen!

Wel Ron succes met je carriere en we komen elkaar vast nog wel eens ergens tegen in het land! Je website is zeer leuk om te bekijken!

(Bert Bossink - Muziekhistoricus, conservator, auteur /30-11-2004)

===========================================================================

 

Ron,

Ik heb je boek gelezen. Buiten een geweldige muzikant, een tof persoon ook nog een goede auteur.Leest lekker weg. Een boek waar veel mensen zich in kunnen vinden.Super!

Groet

(Jan Fielemon – geluidstechnicus/1-12-2004

===========================================================================

 

He Ron,

Keek wel effe op toen ik via Peter Weijers een stukje verleden binnen kreeg.Of all people.Ik zal je site nog eens op mijn gemak in het weekend bekijken maar ik denk nog met enige regelmaat terug aan die tijd me realiserend dat jouw muzikale loopbaan veel uitgebreider was dan de mijne. Zoals je weet ben ik poppetjes gaan tekenen en dat is ook redelijk gegaan.

Leuk weer dit te zien.

wordt vervolgd

Gr

(Toon van Driel/2-12-2004)

===========================================================================

 

Hallo Ron,

Jouw zoon Eric mailde mij in juni 2004 over het verschijnen van jouw boek "Ik heb ze nooit meer terug te zien". Na maanden kwam ik dit mailtje weer tegen en heb besloten 3 exemplaren aan te schaffen. Toen ik op het Internet naar de uitgever zocht kwam ik toevallig via een link op jouw site terecht.

Leuke site en mooi uitgevoerd, mijn compliment. Zelf was ik de eerste op Internet die in juli 1996 de site "The Story Of Indorock" publiceerde.

Met vriendelijke groet,

(Henk Looijestijn/3-12-2004)

===========================================================================

 

Hallo, Ron.

Net je site ontdekt. Hartstikke leuk, man. Ben er voorlopig nog niet op uitgekeken. Veel echt interessante zaken voor de echt geïnteresseerde. En wie is dat niet, als je vanaf de 60-er jaren muziek hebt beoefend, op welk niveau dan ook. Je boek zal ook wel in mijn bibliotheek terecht komen. Je site staat inmiddels bij m'n 'favorieten'. Wel bijwerken, hoor. En een gastenboek, is dat geen idee. Ik zie wel.

Groeten aan Mar, Eric, Rosa & Susana,

PS. Ook ik ben grootvader van een kleindochter, Anouk.

Maar bij mij kan je dat al een beetje zien; vroeger was ik blond, weet je wel.

(Ton vonhoff/20-12-2004)

=================================================================================================

 

Hoi Ron,

Ik heb je eens een keertje op het Postkantoor in Purmerend ontmoet.Ik had toen pas in de krant gelezen dat je een boek had geschreven. Het boek heb ik toen besteld.Ik ben echt geen lezer van boeken maar jouw boek had ik in een mum van tijd uit. Mijn complimenten over het boek. Je hebt het heel leuk geschreven.Ik had niet gedacht dat het zo ging in die bandjes. Vroeger (in 1962) heb ik ook nog een blauwe maandag op gitaarles gezeten met twee vrienden van me, want we wilden ook een bandje formeren. Het is er helaas niet van gekomen. We waren niet serieus genoeg op gitaarles. Achteraf misschien wel goed want dan had ik die vrienden, die ik nu nog steeds heb, ook niet meer teruggezien.Het leuke is dat ik nu (ik zit inmiddels in de VUT) weer op gitaarles zit. Nu ben ik serieuzer en ik heb veel meer tijd.Ik heb je ook nog van de zomer zien spelen bij ZZ en de Maskers in Alkmaar op de Meent.Ik hoop dat je nog jaren met plezier zult spelen bij ZZ en de Maskers.In je boek las ik over de EP van jou met The Hunters. Weet jij of de EP met deze nummers ook op de een of andere cd staan? En die cd met het verzamelde werk van Johnny and his Cellar Rockers is die nog ergens te koop? Ik heb u maar steeds met jij aangesproken want door het boek ben ik u/jou toch een beetje leren kennen.

(Piet Groskamp/07-01-2005)

=================================================================================================

 

Hoi beste Ron,

Leuk dat je zo bezig bent met sites en andere dingen uit het verleden.Ik zal beslist het boek lezen dat je geschreven hebt.De gitaar die je zoekt hangt nog steeds bij mij aan de muur en zal daar wel blijven hangen tot in lengte van jaren. Leuk om al die plaatjes te zien van inmiddels 40 jaar geleden.Ik ben er trots op om nog steeds de Spy te horen na zoveel jaar.We hebben er geschiedenis mee geschreven..........

That’s the way it goes!!!

(Paul Hubert -The Hunters/9-01-2005)

=================================================================================================


Hallo Ron,

Heb je boek gelezen en mijn complimenten voor je boek.
Echt leuk om te lezen hoe jij persoonlijk die 60- en 70-er jaren als muzikant hebt beleefd.
Leuk stukje ook over Jan Akkerman, die bij je aan de deur kwam met een gitaar voor de verkoop.
Ik heb ze nooit meer terug gezien is een leuke autobiografie geworden die je beslist moet lezen.
(Aangeraden door de webmaster van  www.nederbeat70s.nl/ /07-02-2005)

=================================================================================================

 

Dag Ron

Ik heb je autobiografie "Ik heb ze nooit meer terug gezien" met veel interesse gelezen. Toen ik ermee begon was het zo boeiend, dat ik je boek in één keer heb uitgelezen. Ook bij mij kwamen de herinneringen van toen weer helemaal terug. Vooral het begin met Johnny & his Cellar Rockers. Ik vond toen al dat de plaat met Exodus en Melody in F fantastisch klonk. Je kon toen al horen dat Jan Akkerman een grote gitarist zou worden. En uiteraard de eerste nummers van De Maskers, zoals La Comparsa. Wat ik ook zo leuk vind, zijn de zwart/wit foto’s in je boek met uiteraard de TIP DE BRUYN jasjes. Ik heb mijn eerste Tip de Bruyn Jasje (colbert) nog steeds in mijn bezit (gekocht in ongeveer 1959 of 1960) in Amsterdam. Ook doet het me goed te lezen, dat jij en je vrouw Marga ook al heel lang bij elkaar zijn. En jij als trotse VADER en OPA: dat merk ik aan alles wat je over je zoon Eric en je kleindochter Susana schrijft. Wie weet komt er nog een vervolg van jouw autobiografie met de titel:IK HEB ZE ALLEMAAL WEER TERUG GEZIEN !!Kort samengevat: Zeer boeiend, zeer belangrijke documentatie voor de nederlandse muziek, makkelijk te lezen en het haalt herinneringen op bij alle nederlandse muzikanten van TOEN !!

Groetjes en nog veel succes met je optredens en het schrijven.

(Dave - The Hot Rollers/08-02-2005)

=================================================================================================

 

Hallo Opa Bas Superieur,

Soms kom je elkaar tegen op de gekste plekken en soms denk je “Ik heb ze nooit meer gezien “.

Het lot brengt ons weer bij elkaar. Ik ben je boek aan het lezen, je schrijft lekker en het leest makkelijk weg (het lag onder de kerstboom ). Ik hoop dat het goed gaat met jou. Give my regards to Marga en je oogappel Susana,

(Hans Buis-The Not Band / 18-02-2005)

=================================================================================================


Hallo Ron,
Ik ga a.s. donderdag luisteren naar jouw interview bij de NCRV. Misschien dat ik het e.e.a. opneem en terug laat komen in onze uitzending. Bij deze wil ik je nog laten weten dat ik van de Nederlandse bands die midden jaren zestig in opkomst waren, The Hunters als een van de Toppers zie en ik vind het dan ook erg jammer dat jullie er op de een of andere manier destijds een punt achter gezet hebben. De liedjes van The Hunters hadden mijns inziens wereldsuccessen moeten worden, maar zoals we weten is daar meer voor nodig dan een goeie band. In ieder geval veel succes a.s. donderdag en ik hoop dat je hierdoor weet dat er nog steeds mensen zijn die jouw/jullie muziek één van de TOPPERS vinden.
Onze uitzending staat a.s. donderdagavond (via Radio350) in het teken van het jaar 1966. Beide nummers (Russian Spy en Janosh) uit de lijst van dat jaar komen voorbij tussen 20:00 en 22:00 uur. Ik weet zeker dat we veel van onze luisteraars er een plezier mee doen. We maken tevens melding waar jouw site te vinden is op internet (geweldig site).
In ieder geval veel succes a.s. donderdag en ik hoop dat je hierdoor weet dat er nog steeds mensen zijn die jouw/jullie muziek één van de TOPPERS vinden.

(Jan Koster – Radio350 / 20-02-2005)

=================================================================================================

Uw boek gelezen, zeer herkenbaar.

Heb het in één adem uitgelezen.

Voel mij verwant.

Ongeveer is bij mij hetzelfde gebeurd.

Ben zeer onder de indruk.

(Johan Raspe / 22-02-2005)

=================================================================================================

 

Ha die Ron,

.......thuis ben ik meteen  met jouw boek op de bank beland. Zoals ik al eerder zei, ik ben geen echte lezer! Maar toch heb ik tot laat in de avond aan één stuk door gelezen.

.......hoewel ik 20 jaar jonger ben dan jij kreeg ik het idee dat ik er overal bij was (het leek wel een film). Na al die teleurstellingen in de muziek en vooral met mensen, heb je eindelijk je draai gevonden bij ZZ & de Maskers. Wat dat betreft heb ik misschien meer geluk gehad. Ik heb 20 jaar eerder mijn "Maskers" al gevonden: The Blue Sensation. Een fijne en hechte vriendenclub; want dat blijft toch echt de basis! Cheers,

(Danny / www.thebluesensation.nl / 03-03-2005)

=================================================================================================

 

Hé Rock and Roll ome Ron,

Sorry voor de late reactie maar ja, jouw boek geeft veel discussie over wat is er nu wel en niet allemaal gebeurd is.........Ik ken jou uit de tijd van The Bootleg Doors. En als ik die verhalen weer eens lees moet ik zeggen, dat ze recht uit jouw hart komen. Het is een heerlijk boek om te lezen en ja, daarin kom je de echte Ron wel tegen. Ik ben blij dat ik jou en Marga zo nu en dan weer zie en ik hoop dat dat binnenkort weer ‘s gebeurt. Ik blijf gewoon DOORS gaan want je weet: Rock and Roll isn't dead!!!!!!!!!!!!!!

Groetjes, een liefhebster van The Doors en we houden je agenda in de gaten.

 alles wat daar om heen gebeurt...............

(IMELDA / 12-03-2005)

=================================================================================================I

 

Ik was er bij in Amerika 1999, toen Rock and Roll ster Ron Bijtelaar daar was voor twee optredens met The Bootleg Doors. Ik heb je leren kennen als een doorgewinterde artiest. 

Jouw bijnaam ter plaatse was The Keith Richard van The Bootleg Doors.

Ron: we hebben veel plezier gehad in Los Angeles. Ik denk af en toe nog wel eens aan je terug en de goede tijden die we toen hadden. Jouw boek is schitterend en geeft precies weer zoals het was. Er zijn dingen bekend en dingen onbekend. Daar tussenin zit de autobiografie van Ron Bijtelaar. Meesterlijk !

(MARCEL – v.m.roady BootlegDoors / 13-03-2005)  

=================================================================================================

 

Hallo Ron,

Ik heb je website goed bestudeerd en ben - wat jouw ervaringen betreft – weer een muziek verhaal rijker.

Een hele belevenis heb je "moeten" doorstaan met al die musici.

Maar wel onvergetelijk!!!!!....................

Na verscheidene mails en telefoontjes heb je mij in Brunssum bezocht op woensdag 3 augustus 2005.  

Jij had je Burns Split Sonic meegenomen.

Je hebt die reis gemaakt om mijn "Burns Guitars Collection" te kunnen bekijken.

Gezellig hebben we in de tuin, onder het lekker warm Limburgs zonnetje, gekletst over van alles en nog wat.

De limburgse vlaai mocht natuurlijk niet ontbreken.

Later hebben we nog wat samen gitaar gespeeld in mijn muziekruimte.

Ik heb je beloofd, dat ik naar ZZ en de Maskers kom op zaterdag 8 oktober in Baexem.

Uiteraard koop ik dan het boek van je want dat wil ik niet missen.

Ik zie er naar uit De Maskers te zien optreden.

Tot dan maar weer!!

(Henk Bloebaum {Burns Freak} / 11-08-2005)

======================================================================================

 

Hoi Ron,

Toevallig via de site van Jan de Hont op jouw site gekomen en tot mijn grote verbazing nog een foto gezien van "Dimitri" waarbij je waarschijnlijk mijn naam André Koning verwisseld hebt met die van André van Keulen. Maakt niets uit!

Leuk om weer door al die oude foto's heen te gaan. De laatste keer dat wij elkaar hebben ontmoet was bij de opnames van de TROS ter gelegenheid van Jan Akkerman zijn 50e verjaardag.

Sinds 5 jaar bezit ik een Restaurant in België net over de grens bij Breda waar Ron Fens onze chef kok is en wij veel plezier met elkaar hebben. Ook ben ik nog steeds werkzaam in de platenbusiness en niet zonder succes.

Laat een iets van je horen.

(André Koning en Ron Fens / 20-08-2005

=======================================================================

 

Hoi Ron,

Wij hebben een tijdje samengespeeld bij The Blue Diamonds. Héél toevallig werd ik vandaag attent gemaakt

op jouw site, door de gitarist van mijn band. Waar ik uiteraard direct naar toegegaan ben. Een feest van allerlei herkenningen! Leuk.

Hartstikke leuk om te zien wat jij allemaal gedaan hebt op muzikaal gebied en prachtig dat je daarin nog steeds actief bezig bent. Ook voor jou geldt blijkbaar: Eéns muzikant, altíjd muzikant!

Hoewel het niet zo lang geduurd heeft, kan ik me die tijd met jou nog heel goed herinneren. Maar dat is ook niet verwonderlijk, want zóveel wisselingen waren er niet in de groep. Ik heb ongeveer 12½ jaar bij de Blue Diamonds gespeeld en heb in die tijd maar met 4 of 5 bassisten gewerkt.

Wat destijds op mij een gigantische indruk gemaakt heeft, is dat jij bij The Hunters, één van mijn favoriete Nederlandse bands, had gespeeld.

The Russian Spy And I vond ik echt een geweldig nummer. Nog steeds trouwens.

Na de Blue Diamonds periode werd ik gevraagd om bij de groep LEVEL, een Amersfoortse amateur allroundband, te komen spelen. Daar heb ik zo’n 18 jaar bijgezeten, totdat in 2001 de groep bijna geheel uit elkaar viel. Alleen de gitarist en ik bleven over. Ik heb er toen voor gezorgd dat de band een doorstart maakte. Op dit moment bestaat de groep uit 12 man. Met o.a twee zangeressen, een zanger en drie blazers.

Een hartstikke leuke (vrienden)groep. De naam werd in tussentijd gewijzigd in LEVELforce10. Kijk maar eens op onze website: www.levelforce10.nl.

Ik ben dus ook nog steeds actief op muzikaal gebied. Ik kan je zeggen dat ik er niet meer buiten zou kunnen, hoor.Ik ben ook nog bij de begrafenis van de helaas te vroeg overleden Ruud de Wolff geweest. Zo af en toe spreek ik Riem nog wel eens.

Ik vind het ontzettend leuk dat ik op deze manier (een beetje) te weten ben gekomen wat jij na de Blue Diamondstijd hebt gedaan. Ik hoop dat we elkaar nog eens ergens tegen zullen komen. Je weet maar nooit.

Hartelijk groet,

(Jan IJpema (ex-drummer Blue Diamonds) / 18-09-2005)

=======================================================================

 

HadieRon,

Ik heb naar aanleiding van je optreden in the Beatles-Night in het Kroegie te Hoorn jouw site bekeken. Goeie site hoor. Niet te veel tierenlantijnen en poespas, maar gewoon datgene op je site zetten wat er hoort en meer niet. Zoals het een goede bassist betaamt: Geen poespas, maar er wel zijn. Ik heb gisteravond ook weer genoten van je bas. Zo strak als een.......... Ga zo door!

(Roland / Roadie van Penny Lane / 19-09-2005)

=======================================================================

 

Hallo Ron,

Ron: ik ben geen échte lezer (muziek en computerbladen uitgesloten) maar dit boek van jou had ik zo uit.

Geen wonder, een boek waar ik heel veel in herken - hoewel ik op een veel lager niveau als jij muziek maak - en geschreven in klare taal. Ik heb er alleen spijt van dat ik vergeten ben je te vragen om het exemplaar te tekenen en te voorzien van een klein tekstje, maar dat kwam omdat jullie (Maskers) je set net hadden gespeeld,  wij (Steady State) weer op moesten, en daarna waren jullie vertrokken. Helaas.

Beste Ron, ik geloof wel dat je in De Maskers op je plaats bent, niet alleen wat de muziek betreft maar ik geloof dat het onderling ook goed klikt. Dus laat je niet meer gek maken en blijf!

Ik zal je blijven volgen (site) en misschien nog eens treffen op een volgende gig.

Groetjes,

(John Cremer / zanger-gitarist / 16-10-2005)

www.steady-state.nl

=======================================================================

 

Hadie Ron,

Ik heb je boek in goede staat ontvangen; bedankt voor de snelle verzending.

Ben meteen met lezen begonnen. Opvallend hoe onze jeugd op vrijwel gelijke manier verlopen is.

Ik ben in 1950 geboren, maar de meeste muziekvrienden waren van jouw geboortejaar.

Ik zal eens in mijn archief (schoenendoos) gaan neuzen.Ik weet vrijwel zeker dat ik wat zaken heb die jou zullen verrassen. Van een groot aantal door jou genoemde bandjes en mensen moet ik nog foto's hebben.

Even geduld, maar ik vergeet het niet.

Hartelijke groeten,

(Rob Ruijter / Bintangs-Gigantjes-De Plug Amsterdam / 25-11-2005)

=======================================================================

 

Hoi Ron.

Leuk je ook op het grote WWW. aan te treffen. Bij toeval en geheel per ongeluk ben ik op je site terecht gekomen.

Nu vraag je je zeker af wie is die vent die mij deze mail stuurd?

Zal je helpen: jaren geleden uit de tijd van de Transvaalstraat was ik goed bevriend met Jan en Cocky Akkerman. Ik was de gene die de eerste lesleybox maakte samen met Jan in het souterrain in de bewuste Transvaalstraat.  Ook fungeerde ik wel eens als reservechauffeur als ome Jacob geen zin had om te sturen. Ook repareerde ik wel eens de vervoermiddelen van de fam. Akkerman, w.o tante Ger haar Dafje.

Zo ben ik samen met Jan en tante Ger een hele middag aan het zoeken geweest naar jou. 

The Hunters hadden toen een optreden in Hoorn en jij was met je nieuwe vlam onvindbaar. Je woonde toen nog in de buurt van de Johan Huizingalaan)

Zelf heb ik 13 jaar lang een band gehad waar we zo nu en dan wat artiesten mee begeleidden. Ik bespeelde uiteraard de bas.

Jan heeft mij ooit eens “Boer daar ligt een kip in het water” leren spelen. Ik speel nog steeds, alleen nu bij m’n eigen thuis.  Muzikant zijn is er helaas niet meer bij.

Oke Ron, leuk je te hebben teruggevonden en ooit spreken we elkaar eens hier of daar.

Groetjes 

(Fred Smid / 08-01-2006)

========================================================================